Adını Anmadan

Eşyalar duruyor, sen yoksun
Sesin yok, yankısı var
Aynaya baktım bu sabah
Bir yabancı bana bakar

Yanlış bir mevsimdeydik
Çiçek erken açtı
Ben kalmayı denedim
Sen gitmeyi seçtin

Ne suç arıyorum
Ne de haklıyım artık
Bazı hikâyeler
Sessizce kapanır

Adını anmadan geçiyor günler
Bu bile bana sürpriz
İnsan alışıyor demek
En derin boşluğa sessiz

Ne seni temize çektim
Ne kendimi yaktım
Sadece öğrendim
Bazı şeyler yarım kalır

Bir fotoğraf düştü elime
Gülüyorduk, fark etmeden
O anı kıskanıyorum şimdi
Çünkü bilmiyorduk bitten

Söz vermek kolaydı
Tutmak ağır iş
Benim yüküm susmak
Seninki gitmekti

Adını anmadan geçiyor günler
Bu bile bana sürpriz
İnsan alışıyor demek
En derin boşluğa sessiz

Ne seni temize çektim
Ne kendimi yaktım
Sadece öğrendim
Bazı şeyler yarım kalır

Şimdi biri sorsa
“Eksik misin?” diye
Derim ki:
Hayır… sadece tamamlanmadım.