Bitmeyen Bir Yerim Var

Bir iz kaldı adında,
Silinmiyor geceden
Susmayı öğrendim ben
Bağırmaktan erken

Yanlış bir dua gibiydik
Tutmayan bir dilek
İkimiz de biliyorduk
Bu son, baştan gerçek

Ben senden çıktım ama
Kendimden çok eksildim
Sen kazandım sandın
İkimiz de yenildik

Bitmeyen bir yerim var
Dokunsan kanar hâlâ
Zaman geçiyor üstümden
Ama durmuyor yara

Bir ömür verdim sana
Adını bilmeden
Ben hayattan düştüm
Sen benden giderken

Masumdu ilk günler
Kirlettik ellerimizle
Aşk dediğin şey bazen
İnsan öğrenirken öder

Ben içimde büyüttüm
Sen hoyratça kestin
En çok da buna yanar insan
Severken vazgeçtin

Bitmeyen bir yerim var
Dokunsan kanar hâlâ
Zaman geçiyor üstümden
Ama durmuyor yara

Bir ömür verdim sana
Adını bilmeden
Ben hayattan düştüm
Sen benden giderken

Şimdi ne sen masumsun
Ne ben eskisi kadar
Bazı yaralar kapanmaz
İnsanla yaşar…